n' çektin be Selo!

Eve geleli 4 saat oldu, göya temizlik yapacaktım, yalan oldu, yaydım kıçımı 2.80 yatıyorum.

Kendi kendime "sanırım benim artık östrojenim yok ya da ben ciddi ciddi menopoza girdim" düşüncelerine dalmıştım ki 4 aylık bir ayrılıktan sonra nihayet dün regl olabilme şerefine nail oldum. Allah'ım ne büyük bir lütufmuş bu, bir daha mı ağrım, sancım var diye ağlanmak? Tövbeler olsun. Valla kızlar kimse regl olduğunda ay karnım, ay midem, ay oram, ay buram diye sızlanmasın. Öyle bir gün çekiyorsunuz sancıyı, böyle her gün. Ya o şişkinliğe, o ateş basmasına ne demeli?! Bildiğiniz menopozlu karılar gibi geziyordum aylardır. Yaz mevsimindeyiz, şöyle ince, tiril tiril, açık renk kıyafetler giyemedim lan panikten, ya olursam, geçerse? diye. Yanımdakilere sürekli "arkamı kontrol etsene lan" demekten bana, beni kontrol etmekten de onlara fenalıklar gelmişti ki nihayet rahatladım. Salı günü doktor kontrolüm var, hâlâ benimleler mi? diye hormonlarıma baktıracağım.

Uzun zamandır yoktum buralarda. Neler oldu? Boşuna meraklanma sayın okuyucu kayda değer bir bok olmadı. Hâlâ bekarım, 16 kg vermiş olsam da hâlâ balık etliyim.

Mayıs'ın son Pazartesisi sevgili pirezidentemiz çağırdı odasına, "kendine ev ara taşınıyorsun" dedi, nasıl yaaeee? benim niye haberim yok? diyecektim ki tabii böyle demedim, yer mi? Yemez! Peki ama niye? dedim. "Altıparmak servisini kaldırıyorum" dedi. Ama ben daha 3 ay oldu bu eve taşınalı, dünya kadar da masraf yaptım, şimdi yine nasıl taşınıcam yae dedim, "sen güzergah üzerinden ev bul gerisini ben halletcem" dedi. Halletti de. Ama o stresle ev bul, iş çıkışları git ev gör, gitti mi 3 gün, kalan 3 gün içinde kontrat yap, -hiç oturulmamış inşaat pisliği olan- evi tek başına temizle, nakliye şirketi tut, heriflerin başında dur, taşın, yerleştir, bildiğiniz canım çıktı. Ama değdi sanırım. Eskisinden çok daha güzel bir evim var artık.

İş hayatında durulmak bilmeyen sular yine bulandı. Ekip arkadaşım paranoyakmen geçtiğimiz Salı günü Amarika'dan dönen pirezidentemizin yaptığı şok bir açıklamayla dış ticaretten lojistik departmanına transfer edildi. Bu transfer beni öyle şaşırttı ki Lionel Messi Bursaspor'a transfer edildi deselerdi bu kadar şaşırmazdım. Beklenmedikin beklenmediki bir olay. Ay ben nidem, nerelere gidem? Tam sistemi kurduk, düzeni oturttuk, rahata kavuştuk derken Selo kuluna reva mı bu Yüce Rabbim? Yani ben -1 kişi olduğumuza mı üzüleyim, ilk kez Ağustos'ta yapmayı planladığım yıllık iznimin comolokko olduğuna mı? bilemedim. İkinci bir emre kadar yıllık iznin lafını dahi edemeyeceğim. En cıvığından sıçtığımın resmidir. Zate telefon sözünü tutmayışından dolayı pirezidentemiz ile aramız iktidarla muhalefet gibiydi, bu olaylardan sonra iyice bozuldu. Sonra Selo niye hep hasta? Hep bu stresten amk, hep bu stresten!
Eski sevgilim olacak dallama blogumu takibe almış. Hüloooooğğğğğğğğ!! :D Herif beni beğenmiyordu ama görünen o ki sanatımla ilgileniyor. Âlâ. Buyursun okusun. Bu yetmemiş twitterımı bırgalamış, hem de öyle böyle değil. 1 yıl öncesine gidecek kadar :)

beni Twitterda takip etmeyen eski sevgilimin üşenmeyip Mayıs 2012'deki tweetimi favorilerine eklemesi? :D #direnkenan pic.twitter.com/8TQQSJuVQ1

— Selma Akdemir (@supercellma) July 14, 2013

Bu satırları okurken "ne çektin be Selo" diyenleri duyar gibiyim, haksız sayılmazsınız :)
Biraz gündem bildireyim istedim, ilk fırsatta sikimsonik haberlerimle yine gelirim.
Takipte kalın anacığğmmmm ;)

Ne durumdayım?

Diyetimin 180. günündeydim. Yıkılmadım ayaktayım, tükenmedim, hayattayım.

• 95,4 kg ile başladığım diyette 80,00 kg'dayım. 70'li kilolara düşmeye gramlar kaldı.
• Gardırobumdan giyebildiğim tek şey lycralı t-shortlerim ve taytlarım. Etekler, pantolonlar, elbiseler, şortlar, gömlekler... hepsi, hepsi çuval gibi. He gerçi bana ne giysem yakışır ama ;)
• 3 hafta önce Vero Moda'dan tayt pantolon aldım ve XL beden için, ay bunun bir küçüğü var mı? sorusunu sorma lüksünü yaşadım. Yaptım oldu! :)
• Patronum 5 kg daha ver sana S3 alacağım diye söz verdi, ben fazla fazla 5,2 kg daha verdim ama telefon hâlâ yok, hal böyle olunca S3 zaman aşımına uğrayıp S4 oldu. Aşağısı kurtarmaz.

Tibetin Annesi Sibelim son halimin fotolarını istemiş, kırar mıyım? :)

PS. Fotoğrafçım yıllık izinde, fikir olması açısından bunlarla idare ediverin :P

#11TemmuzSrebrenicaKatliamınıUnutmaUnutturma

"Çocukları küçük kurşunla öldürürler değil mi anne?"

#dirensupercellma

Toplamda 16 kg verdim, telefonu çoktan hak ettim ama telefon hâlâ yok! #‎dirensupercellma

Güne bir söz...

Yalnızım çünkü; Bir erkeğe ihtiyaç duyan kadınlardan değilim, Bir erkeğin ihtiyaç duyduğu kadınlardanım.

Bir Can Ciğer Dostların Varmış;

Bir de dost bildiklerin.

İyi gününde başroldeyken, 

zor gününde, onlara en çok ihtiyacın olduğu dönemde anasının amına mı giriyor bu insanlar? 

Niye yoklar ha? Niye?

İş eğlenmeye, 

dağıtmaya, 

fasl-ı muhabbete, 

kop kop yapmaya, 

eğlenmeye gelince kıçımın dibinde bitenler yine yoktular zor günümde.

Kimi arkadaşlarıyla rakı fasıl yapmaya gitmişti, telefonu bozuktu ulaşamamıştı,

Kimi yoğun çalışıyordu,

Kimi grip olmuştu.

Hepsinin bir bahanesi vardı da kendince;

Fakat hiçbirinin mide kanaması geçirip hastaneye kaldırılan arkadaşları Selo’ya ayıracak zamanı yoktu.

Ya ben bilmiyordum dostluğun anlamını, ya da onlar dost değildiler.

Zor günler dostlarını ayıklamak için varmış ya;

Ben hastanede geçirdiğim günler boyunca bir bir ayıkladım dostlarımı ve dost bildiklerimi.
Ama olsun...

Yıllardır tanıdığın, hayatını paylaştığın sahte arkadaşların yanında;
bir de daha görüşmemiş tanışmamış bile olsan gönüllerinde yer ettiğin insanlar var.

Bursa'ya iş için gelip hastanede olduğumu duyunca 

hiç bilmediği yabancı bir şehirde olduğu halde kilometrelerce uzaktan İznik'ten ziyaretime gelen, 

kimselerin bilmediği rahatsızlığımı BBM'de duyuran Shirin Serkan'a, 

haberi duyar duymaz bana ulaşan Muhtar'a, 

mesajlarıyla, 

mailleriyle, 

telefonlarıyla beni hastane köşesinde serumlarla yalnız bırakmayan herkese tekrar teşekkürler.

İçimde bir yerler hâlâ acısa da, ben iyiyim, iyileşiyorum, iyileşicem.

Tişörtten Saçaklı Şal Yapımı

Farklı şeyler üretmeyi seven bir DIY meraklısı biri olarak bu fotoğrafı görür görmez gardırobumu gözümün önüne getirdim ve bu şaldan yapabileceğim bir kurban tişört seçtim bile. 

Uç kısımları ponponlarla, boncuklarla süslenebilir, farklı şeyler yapılabilir ama bu haliyle bile gayet şık ve fonksiyonel olmuş bana kalırsa.

Hepimiz ayyaşız, hepimiz çapulcuyuz! #direngeziparki

Cut Out Back T-Shirt

Elde olanla yeni şeyler üretmek konusunda kendini aşan insanoğlu bu kez de tişörtlere el atmış.

İhtiyacımız olan tek şey, tişört, makas ve biraz da cesaret :)

Sırt kısmında paralel olarak bir kaç sıra kesiyoruz ve sonrasında iki tarafını kestiğimiz parçayı orta kısmından birleştirip fiyonk haline getiriyoruz. Bu kadar basit!

Ben buna bayıldım ama sonuca ulaşmak için birkaç tişörtü gözden çıkarmak gerekebilir.

Daniela Tabois ablamız bir de güzel bir videoyla anlatmış, kendine güvenen, cesareti olan başlasın kesmeye :)

Makas seslerini duyar gibiyim ;)

Görseller alıntıdır.

Davetiye Önerileri

Şüphesiz ki davetiyeler düğün hazırlıklarındaki en önemli detaylardan biridir. 

Önceleri kağıttan ve zarftan ibaret olan klasik davetiyeler günümüzde yerini daha yaratıcı, daha fonksiyonel alternatiflere bırakıyor.

Şişede mesaj, film afişi, mutfak havlusu, mum, magnet, kitap ayracı, konserve kutusu, fotoğraf filmi negatifi, uçak bileti ve mendil bu fikirlerin başlıca örneklerinden.

Davetiye deyip geçmeyin, en az düğün kadar akılda kalan bir detay.

Şunlara baksanıza, bu davetiyelerin unutulması mümkün mü?

*Görseller alıntıdır.